காளமேகப்புலவர்

இரட்டை அர்த்தத்துக்கென்று தமிழிலக்கியத்தில் ஒரு தனி இடம் உண்டு. சிலேடை என்கிற பெயரில் வழங்கப்பட்ட இவ்வகை செய்யுள்கள் இன்றைய இரட்டை அர்த்தங்கள் போலல்லாமல், பா இயற்றுபவரின் திறமையையும், வாசிப்பவரின் அல்லது கேட்பவரின் திறமையையும் சோதிக்கும் ஒரு களமாக இருந்திருக்கின்றன. சிலேடைப் பாடல்களுக்கென்றே பெயர்பெற்றவர் காளமேகப்புலவர். இவரது பாடல் ஒன்றை பள்ளிக்காலத்தில் படித்த நினைவு.

சமீபத்தில் மணல்வீடு இதழில் தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கும் 'கெட்ட வார்த்தை பேசுவோம்' தொடரை வாசித்தேன். நெடுங்காலச் சமுதாய அமைப்புகளால் கெட்டது என்று ஒதுக்கப்பட்ட வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் செய்யுள்களில் பயின்று வருவது, அவ்வார்த்தைகளின் மூலங்கள், அவை திரிந்த வரலாறு குறித்த கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து எழுய்தி வருகிறார் திரு.பா.மணி.

இம்மாத இதழில் மறைக்கப்படும் பழந்தமிழ்ப் பாடல்களைப் பற்றிய தன் கருத்துகளைச் சான்றுகளுடன் பதிந்திருக்கிறார். இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் வெளிவந்த செய்யுள் தொகுப்பு நூலின் தற்போதைய மறுபதிப்பில் பல பாடல்கள் விடுபட்டிருப்பதாகத் தெரிவிக்கிறார். இவை பெரும்பாலும் பயின்று வரும் வார்த்தைகளின் பயனாகவே நீக்கப்பட்டிருக்கின்றன. செய்யுளில் இடம்பெறக்கூடிய அளவுக்கு தகுதியான ஒரு சொல் அடுத்தத் தலைமுறைக்குப் போகக்கூடாது என்கிற பண்பாட்டு அக்கறை பதிப்பகங்களை ஆட்கொண்டுள்ளதை வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

தமிழ்ச் சமுதாயம் பழமையானது என்பதற்கு நம் இலக்கியங்களையும் ஒரு சான்றாகவே சொல்லி வருகிறோம். ஆனால், இப்படியாக இலக்கியங்கள் மறைக்கப்பட்டு வருமானால் எதிர்காலத்தில் நம் தொன்மைக்குச் சான்றாக எது மீதமிருக்கும் எனத் தெரியவில்லை என்ற கட்டுரையாசிரியரின் கவலை நம்முடையதும் கூட.

அவர் குறிப்பிட்டுள்ள நூலின் தற்போதைய பதிப்பில் நீக்கப்பட்ட காளமேகப்புலவரின் ஒரு பாடல் இது

மாடுதின்பான் பார்ப்பான் மறையோது வான்குயவன்
கூடிமிக மண்பிசைவான் கொல்லனே - தேடி
இரும்படிப்பான் செக்கான்எண் ணெய்விற்பான் வண்ணான்
பரும்புடவை தப்பும் பறை

ஒரு பார்வையில் யாரையும் ஒரு கணம் திகைக்க வைக்கும் இச்செய்யுள். சமுதாய அடுக்குகளில் பல்வேறாகப் பிரித்து வைக்கப்பட்ட மனிதர்களின் குலத்தொழில்கள் இன்னின்ன என்று வரையறுக்கப்பட்டிருந்தன. அக்கோடுகளைத் தம் பாடல் வரிகளால் சூசகமாக அழிக்கும் துணிவு காளமேகப்புலவருக்கு இருந்திருக்கிறது; எதிர்த்து எழும் குரல்களுக்குப் 'பூட்டுவிற் பொருள்கோள் அணியைப்' பதிலாகச் சொல்லும் தெளிவும் கூடவே இருந்திருக்கிறது. வில்லின் இரு முனைகளைப் பூட்டும் நாணைப் போல செய்யுளின் இறுதிப் பதத்தை முதல் பதத்துடன் இணைத்துப் பொருள் கொள்ளச் சொல்கிறது இவ்வணி. எந்த அணியுமில்லாமலும் அழகுடன் இருப்பதாகவே படுகிறது இச்செய்யுள்.

வார்ப்பு கவிதைகள்

வார்ப்பு கவிதை மின்னிதழின் அக்டோபர் 2ஆம் தேதி பதிப்பில் என் கவிதைகள் வெளியாகியிருக்கின்றன. வார்ப்பு ஆசிரியருக்கு நன்றி!

-ப்ரியமுடன்
சேரல்


01 தீரா

இரை தேடவும்
இரை தின்பதற்கென்றுமே
விடிந்து தொலைக்கிறது
ஒவ்வொரு நாளும்

முடிந்தும் போகிறது
தின்று தீர்த்ததும்

உச்சி வெயில் பார்த்து
மல்லாந்து கிடந்து
மரித்துப்போன எலியின்
வளையிலும்,
கொத்திக்கொத்தி
இறைச்சி சேகரித்த காக்கையின்
கூட்டிலும்,
காத்திருக்கும்
சில பசித்த குஞ்சுகள்



02 ஆவது

எப்படியெல்லாமோ
ஆக வேண்டுமென்று
ஆசையிருந்து
எப்படியெல்லாமோ ஆகியும்
விட்டாச்சு

இப்போது யாருமே கேட்பதில்லை
என்னவாகப்போகிறாய்?

என்னுள் ரகசியமாய்
முளைவிடத் தொடங்கியிருக்கிறது ஆசை
ஒரு பெரிய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய மலையோ,
ஒரு பெரிய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய கடலோ,
ஒரு பெரிய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய வானமோ,
ஒரு பெரிய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய பூதமாகவேனும்
ஆகிவிடுவதென்று

ஆனபின் ஏதுவாயிருக்கும்!

எப்போதும் விரிந்தேயிருக்கும்
கதைசொல்லும் குழந்தைகளின் கைகளுக்குள்
என்னைச் சரியாகப் பொருத்திக்கொள்ளலாம்


வார்ப்பு மின்னிதழுக்கான சுட்டி

நாட்குறிப்பு

அதிகாலையிலேயே விழித்துவிட்டேன்

சாளரத்தில் படர்ந்து கிடந்த வானத்தில்
பறவைகளெதுவும் இல்லாதிருப்பதைச்
சும்மா வெறித்திருந்தேன்

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நிறம் மாறிக்கொண்டிருந்த
வானத்தோடு நிறம் மாறிக்கொண்டிருந்தோம்
என் வீடும், நானும்

அலுவலக நேரத்தைப் பொறுத்தமைந்த குளியல்
உடலை நனைப்பதைத் தவிர வேறெதையும்
செய்ததில்லை

இட்டிலிக்குத் தேங்காய்ச் சட்டினி
சுவையாகவே இருந்திருக்கும்

அலுவலகம் செல்லும் பயணம்
அனிச்சையாகவே நிகழ்ந்தது
என்றும் போல

வேலையும் வேலை நிமித்தமும்
பாலைத்திணை

சாயங்காலம் என்றொரு பொழுதிருப்பதை
மறந்தான பிறகு வீடு திரும்பும் உற்சவம்

களைத்து, வீடடைந்து, உண்டுறங்க,
நிறைந்த ஒரு நாளின் குறிப்பாக எழுதுகிறேன்

கவிதைக்கான எந்த முகாந்திரமும்
வாய்க்காத வாழ்வின் இந்நாள்
நாசமாய்ப் போகட்டும்

ஐக்கியமானவன்

சுதந்திர தேவி சிலையின்
உயரம் மீண்டுமொருமுறை அளந்தான்

நயாகராவின் துளிகளில் ஒன்றை
கையில் வைத்தலைந்த கதை சொன்னான்

இரவு நடன விடுதியில்
உடன் மதுவருந்தி
முயங்கிக் கிடந்து சென்ற
வெள்ளைக்காரப் பெண்ணின்
உடல் வாசம் சொன்னான்

டிஸ்னி உலகின்
பொம்மை மனிதர்களுடன்
பிடித்துக்கொண்ட
புகைப்படம் கொடுத்தான்

உயிர்த்தளம் குளிரும்
மைனஸ் டிகிரியின்
நீளம் தெரிவித்தான்

சொர்க்கவாசல் எப்போதும்
திறந்தேயிருக்கிறது உனக்கும்
என்றான் நண்பன்
மீண்டும் நுழையுமுன்

எனக்கென்னவோ
அவன் பத்தாம் வகுப்பில்
என்னைவிடக் குறைவாய்
மதிப்பெண் எடுத்ததே
அடிக்கடி நினைவில் வந்துபோனது

வெறும் காற்று

எங்கிருந்து கொண்டுவந்து தள்ளுகிறது
இவ்வளவு காற்றை
இந்த மின்விசிறி?

காற்று வெறும் காற்றாக மட்டுமே
இல்லாதிருப்பதுதான் ஆச்சரியம்

மௌனம் முற்றிலும்
சபிக்கப்பட்ட நாட்களில்
பேசிக்கொண்டேயிருக்கிறது மின்விசிறி
ஓயாமல்

நெருப்பிலான பெரும்போர்வையொன்றை
விரித்துப்போர்த்தியது போலும்
வெய்யில் நிறைந்த இந்நகரின்
புழுக்கமடர்ந்த மதியப்பொழுதுகளில்
சுற்றிச் சுற்றிச் சலித்துப்
பெருமூச்சில் அயர்கிறது

மின்சாரமறுந்த வேறொரு நாளில்
சவமெனச் சமைகிறது
பேச்சும் மூச்சுமற்று